Spring naar inhoud

Wie je bent, ik weet het niet, O Systeem. Steeds vaker zie ik je webportalen die ik moet dienen, het worden er steeds meer en ze kennen geen medelijden: goed is goed en fout is fout, met alle consequenties van dien!

Heel soms zie ik nog de mensen die het werk voor je doen, maar ook zij weten niet wie je bent en kunnen mij niet altijd de weg wijzen. En daarom richt ik dit gebed tot jou, O Systeem.

Want ik zou zo graag voelen dat ik ertoe doe, zoals iedereen ertoe doet.

Luister dus naar mij.

Naar jou luisteren we al: Luis - te - ren!, op die manier dus. We doen wat moet, we laten wat verboden is, meestal dan. We gedragen ons zoals je dat van ons verwacht. Heb je dat wel in de gaten, hoe goed wij luisteren? Begrijp je dat wel?

Maar luister jij eigenlijk wel naar mij?

Ach, ik ben maar één van zovelen! Nee, natuurlijk luister jij niet naar ons, we zijn gewoon met teveel.

Maar luister je wel naar ons samen? Ja, als we kabaal maken, zoveel kabaal dat je wel móét luisteren. Maar dat bedoel ik niet.

Kunnen we je vertrouwen? Dat ligt moeilijk, je luistert immers niet, zolang we geen kabaal maken. En ook dan: begrijp je wel waarom we dat kabaal maken?

Ik vraag niet van je dat je altijd doet wat ik wil, maar wel dat ik je moet kunnen begrijpen, want alleen dan kan ik je vertrouwen. En niemand verwacht dat je het altijd weet, dus vertel me je dilemma´s en je ideeën. Vertel en ik zal luisteren. Maar luister dan ook naar mijn verhaal, en probeer om ook mij te vertrouwen. Want dat doe je niet hè, mij vertrouwen.

Gek dat je luisteren zo moeilijk vindt, want zó makkelijk is het niet om alles te moeten bepalen. Wat je bedenkt komt op jouw conto: wat mis gaat is jouw schuld. Waarom luister je dan niet naar mij? Misschien kan ik wel helpen!

Om mij gaat het niet eens, het gaat om ons allemaal, met al onze ideeën, onze eigen ideeën waarmee we ieder voor zich onszelf bijzonder voelen, maar juist ook weer verwant met anderen, want ideeën brengen mensen samen. Ik hoop altijd dat ik een idee niet alleen heb, maar vaak weet ik dat eigenlijk niet, ik heb ‘geen idéé´. Heb jij dat nooit, dat je een idee hebt, helemaal in je eentje? En wat doe je dan? Probeer je anderen te overtuigen van je idee of zoek je naar anderen die het begrijpen, die het verder helpen? Of zoek je misschien zelfs anderen die dit idee al hadden en die al verder zijn met erover na te denken? En als iemand jouw eigen idee aan je komt uitleggen, wat doe je dan? Zoek je dan de verschillen of zoek je de overeenkomsten?

Een nieuw idee kan best raar zijn, en is dan teer en kwetsbaar, maar toch, een echt idee kan voortleven, groeien en zich vermeerderen, doordat het gehoord wordt en begrepen. En daarom: luister naar mij, naar ons, naar iedereen; wij zullen naar jou luisteren. En we begrijpen dat je niet iedereen kunt horen. We kunnen je helpen met luisteren, want een goed idee, dat vertellen we verder, aan elkaar, aan jou, zodat het groeit. Van mijn idee of jouw idee naar het idee van ons, misschien wel van allen, al kennen we elkaar nog niet. Onze ideeën zullen ons bij elkaar brengen!

En geef je óns antwoord, dan voel ík mij gehoord. Meer dan dat vraag ik eigenlijk niet.

En daarom, O Systeem: Luister naar mij!

(alsjeblieft!)

Open brief van Plutone aan de minister van OCW.

Geachte heer Slob,

Naar aanleiding van het ongeldig verklaren van examens bij VMBO Maastricht wil ik graag een beroep doen op de redelijkheid van de minister van OCW.

Mijn drijfveer:

De legitimiteit van het openbaar bestuur is hier in het geding als gevolg van een inspectiedienst die in mijn ogen wereldvreemd optreedt en de verkeerden straft.

Mijn zienswijze:
In mijn tijd (de HBS) waren er alleen de centrale schriftelijke examens, landelijk voor iedereen gelijk; sommige leerlingen konden niet tegen de stress die dit ene toetsmoment opleverde. De bedoeling van schoolexamens is geweest om leerlingen met examenstress te beschermen, dus als vangnet om de uitslag van het centraal examen te verzachten. Bij de invoering van schoolexamens ging de discussie over het gevaar dat de kwaliteit van de diploma's zou lijden onder de subjectiviteit van de schoolexamens.

Het is nooit de bedoeling geweest dat schoolexamens als toelatingscriterium voor het echte examen zouden gaan gelden. Kennelijk is de regelgeving wel zo te interpreteren, maar de bedoeling was echt anders. Dat uit zich nu bij VMBO Maastricht.

Vragen waar ik in het nieuws geen antwoord op kan vinden zijn:

  • Is het verdedigbaar dat je geen diploma krijgt als je het centraal examen goed gemaakt hebt?
  • Gesteld dat het compleet maken van het examendossier op de school zelf een toelatingscriterium is om aan het schriftelijk examen te mogen meedoen, is het dan verdedigbaar dat pas na het schriftelijk examen de controle op die examenbevoegdheid wordt gedaan?
  • Daarnaast: de inspectie is er om scholen te controleren in het belang van de leerlingen, snappen ze dat wel?

met vriendelijke groet, en in de hoop dat het debat dat hier ongetwijfeld over gaat komen een rechtvaardige uitkomst zal hebben!

Plutone

3

QR - wat moet ik daarmee?

QR-codes (Quick Response-codes), dat zijn de blokjescodes die je steeds vaker tegenkomt op bijvoorbeeld stationsreclame. Het zijn tweedimensionale streepjescodes.
Is QR nieuw voor je? Lees een inleiding op Wikipedia.

Wat kun je met QR?
QR is een heel gemakkelijke methode om een tekst in te voeren in een smartphone. Die tekst kan bijvoorbeeld de URL van een website zijn of een mailadres. Maar ook een gedicht bijvoorbeeld.
...lees verder "QR"

3

Een beeld van station Den Haag CS dat aan het wakker worden is. De oranje trein heeft iets met sport te maken, maar wat precies weet ik niet.

Den Haag Centraal

Wat een rust hè, hier in Den Haag. Maar de rel is vandaag dan ook in Amsterdam. Daar gaan massa's scholieren protesteren tegen.... ja, waartegen ook al weer? Dat weten ze zelf eigenlijk niet helemaal. In Den Haag is het in elk geval afgelast.

Ik heb de jongens net naar school gestuurd, maar het schijnt dat er een hoop kinderen vandaag thuis blijven. Staken gaat natuurlijk het allerbeste in je eigen bed. En de school heeft laten weten dat als je een brief van je ouders hebt je vandaag mag gaan protesteren. Tsja, in Amsterdam is er niemand die de aanwezigen turft.

Ik heb ze geprobeerd voor te bereiden op het geval de school ze alleen maar in een oppaslokaal gaat stallen omdat er te weinig leerlingen zijn om de lessen door te laten gaan. Bel naar huis, heb ik ze op het hart gedrukt, protesteer, eis dat er les komt en besteed nu het rustig is eens tijd aan het uitdiepen van de stof van de laatste tijd. Van dat soort dingen. Misschien moet ik straks wel opdraven op de school, met een brief inderdaad, dat ze naar huis mogen van mij als er toch niets zinnigs gebeurt. Maar ik hoop het niet.

De protesten gingen toch over de kwaliteit van het onderwijs, en niet over de vraag of 1040 uren per jaar te veel is? Daarin is het nu wel ontaard, en dat is vooral de schuld van de overheid. Eerst de inspectie die zijn eigen bestaansrecht denkt te moeten bewijzen (en in mijn ogen eerder ondergraaft) met die 1040 uren controle, dan de minister die weer een onzinnige maatregel bedenkt om het protest te sussen: terug naar 1000 uren per jaar.

De gekken zijn aan de macht! De kern van de protesten was niet dat 1040 uren te veel is, maar dat het mensonterend is om zinloos in een lokaal opgesloten te worden tot de uren vol zijn. De school is geen gevangenis! Liefst zag ik dat ze 1200 uren per jaar les hebben, maar dan wel echt les, waarin ze iets leren.