Spring naar inhoud

6

Nemen de partijen de kiezers wel serieus? Deze vraag wordt mij voorgehouden door Willem Breedveld omdat de aankomende verkiezingen zo'n bloedeloos beeld tonen.

Partijen zijn er in wezen niet om de kiezers te bevredigen. Wat ik van partijen verwacht is, dat ze ergens voor staan, een ideaal, een doel. En dat ze daar achter blijven staan, ook als de verkiezingen dat afstraffen. Zij horen hùn kiezers te vertegenwoordigen, niet de kiezers van anderen. Partijen die hun kiezers niet serieus nemen zijn juist de partijen die zich laten corrigeren door verkiezingsuitslagen en peilingen. Het feit dat veel partijen zich openlijk bezondigen aan dergelijke vormen van clientelisme is voor mij een teken dat de kiezer niet serieus genomen wordt. Niet het feit dat ze op dit moment nauwelijks iets te vertellen hebben.

Er is iets heel beangstigends aan de hand: de politiek lijkt wel uitgeregeerd, er is kennelijk niets meer te doen. Bestaande partijen hebben geen ideeën meer. Een teken dat de politici het contact met de werkelijkheid verloren hebben? Of zijn de problemen zo groot dat niemand meer raad weet? Er is dringend behoefte aan fantasie!

Ik denk dus dat we wat partijen missen in Nederland. Iedereen kan zo'n partij oprichten.

Wie helpt Nederland hier uit?

9

Wat een zielige vertoning van deze incapabele mediageile kliek (parlement inclusief de gehele oppositie). Laat het parlement nou eens afstappen van het behandelen van individuele gevallen en zorgen dat de regels verbeterd worden. Duidelijkheid en eerlijkheid, daar gaat het om. Rita zal die regels dan wel handhaven, daar is ze goed in.
De absurditeit waar het werkelijk om ging blijft bestaan: mensen die al jaren Nederlander zijn kunnen plotseling niet meer blijken te bestaan!
Waar het ook om ging: het redden van het gezicht van Nederland. Of dit gelukt is vraag ik me af.

10

Groot is nog steeds de onrust over de vergrijzing in Den Haag.

Het is niet zo dat we opeens allemaal zoveel ouder worden, maar de jonge generatie is zo smal. En het nieuwe proletariaat heeft economisch niet veel om het lijf.

Ik heb hierover een grafiekje van het Centraal Planbureau, uit de krant geknipt. Zoek je geboortejaar op en zie hoe de inkomenseffecten voor jou ongeveer uitpakken.

effectenantivergrijzing.JPG

Het eerste dat mij opvalt: Mensen uit 1960 zijn het meest de klos bij fiscalisering van de AOW. Dat zijn dus ongeveer degenen die daar momenteel op aandringen omdat ze denken dat zij er beter van zullen worden. Ik begrijp die uitkomst zelf ook niet.

Het bovenste scenario is van Zalm. Dat is dus een scenario waar 'iedereen beter van wordt' (financieel dus). Er zijn ook twee scenario's waar bijna iedereen minder van wordt, in elk geval iedereen die de komende jaren kiesgerechtigd is in Nederland. Het ene komt neer op uitholling van de gezondheidszord, het andere op fiscalisering van de AOW.

Wat mij nu zo verbaast: als het scenario van Zalm voor iedereen leidt tot een hoger inkomen, waarom kan daar dan niet iets van af zodat we gewoon op de nullijn blijven zitten? Wie zit nu echt te wachten op meer geld door tot je 67ste door te werken?

Wat ik ook vind: als je ziet wat een enorm effect die verhoging met twee jaar heeft, overdrijven we dan niet een beetje de problematiek?

Ik denk dat Zalm bewust te hoog inzet, zodat straks een kleine verhoging van de pensioenleeftijd haalbaar is, die precies het gewenste effect geeft.