Spring naar inhoud

3

Grappig dat de reisbranche en zelfs de consumentenbond (langzamerhand een overleefd instituut) zich druk maakt om de vliegtaks die in aantocht is. Ze zien de bui al hangen: korte vluchten worden procentueel flink duurder, straks gaan de mensen nog minder vliegen!

Laat dat nou net het doel zijn van die vliegtaks (mag ik hopen tenminste)!

1

Net las ik dat de vrouw die de BodyShop heeft opgericht overleden is. Uiteindelijke oorzaak is een besmetting bij een bloedtransfusie, lang geleden, waardoor ze een chronische leveraandoening kreeg.

En dan zie ik weer de recente berichten voor me over niet goed gesteriliseerde slangen in ziekenhuizen.

Ik ben al heel lang bloeddonor, maar ik heb me nooit als plasmadonor willen aanmelden. Daar zijn twee redenen voor. In de eerste plaats ben ik lastig prikbaar. Maar nog belangrijker: ik heb onvoldoende vertrouwen in de hygiëne, al was het maar omdat ik zie hoe druk het personeel het heeft.

Bij bloedafname word je alleen maar geprikt met een éénmalig gebruikte naald. Als plasmadonor krijg je je bloedcellen terug nadat het plasma eruit gecentrifugeerd is. Alle apparatuur waar je bloed langs gegaan is kan een besmetting opleveren, als er fouten gemaakt worden. En mensen maken fouten. Het gebeurt ook nog eens heel vaak: een keer of twee per maand.

Je kunt natuurlijk ooit een bloedtransfusie nodig hebben, en dan loop je ook dergelijke risico's. Maar in levensbedreigende situaties heb je geen keus. Bovendien maak je die niet twee keer per maand mee, mag ik hopen.

10

Als ik in de supermarkt chocopasta koop, dan kies ik voor de lekkerste (nee, toch geen reclame hier:twisted:).
Ik zou ook kunnen kiezen voor de goedkoopste.
En ook voor de meest ecologische
En ook voor de meest eerlijke (fair trade).

Welke zou jij kiezen?

update 20.00 uur:
(helemaal geen chocopasta? denk dan aan iets wat je wel mag of wilt)

4

Adverteren is in de allereerste plaats opvallen, de aandacht trekken.
Een paar jaar geleden kreeg ik op mijn werk een envelop die aan mij gericht was. Er zat een z.g. white paper in, een beschrijving van een of ander soort software, waarin de werking of de bedoeling van het product wordt uiteengezet. Er zat een geel plakbriefje op, met in handschrift een tekst als 'misschien interessant?' en een paraaf daarbij.
Ik heb mijn hersens zitten pijnigen wie dit aan mij gestuurd kon hebben, tot ik zag dat de aanbiedingsbrief gewoon aan mij gericht was.
Hier werd op originele manier gebruik gemaakt van de wetenschap dat het op kantoren heel gebruikelijk is dat enveloppen al op de postkamer open worden gemaakt. Als je zelf de envelop open maakt snap je natuurlijk direct dat het doorgestoken kaart is.

Een tijdschrift stuurt mij nu een mailbericht over mijn proefabonnement dat ik niet heb aangevraagd, ik krijg een envelop met een inlogcode voor hun website, ik krijg een envelop met daarin een factuur van € 0,00, en een grote envelop met een exemplaar van het tijdschrift, vergezeld van een pakbon.
Het zelfde tijdschrift werd de eerste maanden van dit jaar al ongevraagd naar mijn huis gestuurd, en ik heb geen abonnement genomen. Ik begrijp dus werkelijk niet wat ze denken met deze spam-actie te bereiken.

Dames en heren adverteerders: na het trekken van aandacht lijkt mij dat het voorkomen van irritatie een heel belangrijke eigenschap van reclame zou moeten zijn. Of zie ik dat verkeerd?