Spring naar inhoud

Deze week was ons bedrijfsuitje. Heel anders dan anders was het! We waren op werk-bezoek bij de stichting OMIJ in Rotterdam (klik), waar mensen met een zwakke positie op de arbeidsmarkt aan het werk worden geholpen. OMIJ is iets anders dan de sociale werkplaats, die zelfs een concurrent van ze is. Het doel van OMIJ is om de mensen uiteindelijk een zelfstandig plekje in de maatschappij te geven. Uitgangspunt is niet wat mensen niet meer kunnen, maar juist wat ze nog wel kunnen.

OMIJ heeft een heel gevarieerd aanbod, of je nu kijkt naar de werkmogelijkheden als naar de producten en diensten die ze aanbieden. Kijk eens op hun website en er gaat een wereld van sociale betrokkenheid voor je open. Onder de indruk was ik vooral door de gedrevenheid van de mensen die de motor achter deze organisatie zijn, en door de vindingrijkheid in het bedenken van unieke producten en diensten die enerzijds te realiseren zijn en anderzijds verkoopbaar. Want OMIJ is aangewezen op de markt, afgezien van de 'rugzakjes' die de medewerkers kunnen hebben. Ik heb uitgebreid kennis gemaakt met een echte topmanager, de bestuursvoorzitter Bob Kagenaar. Hij is met pensioen en doet het werk als vrijwilliger. Ik ben met hem het bedrijf rond geweest voor een fotoreportage.

Wie eens een echt lekkere banketstaaf of speculaas wil of een heel eigen model koekje (in de vorm van een logo bijvoorbeeld) moet zeker eens bij OMIJ aankloppen. Hun baksels zijn niet goedkoop maar werkelijk ouderwets lekker, en zoals de bakker ons uitlegde: bij mij alleen eersteklas spullen, dan kan er weinig fout gaan.

OMIJ doet belangrijk werk dat in het verleden wegbezuinigd is, zoals het netjes houden van de straat. Denk aan buurtconcierges die zonodig direct de gemeentereiniging optrommelen maar bijvoorbeeld ook aan graffitiverwijdering. Je ervaart direct het verschil als je de grens overgaat van de deelgemeente waar ze voor werken, bij de buren hebben ze andere prioriteiten.

Een van de medewerksters wil ik even speciaal in het zonnetje zetten, namelijk Sandra Op den Camp-Grijseels, die zojuist terug was van de Special Olympics in Sjanghai. Vol trots laat ze hier haar schat zien, een bronzen medaille die het Nederlandse handbalteam gewonnen heeft.

Sandra

Gefeliciteerd, Sandra!

3

Weer een aardig voorbeeld van onzinnig cijfergebruik:

Het sterkste dier ter wereld in verhouding tot zijn lichaamslengte is de blinde hoornmijt. Dit minuscule wezentje kan namelijk 1200 keer zijn eigen gewicht dragen.

Van dit soort volstrekt irrelevante berichten word ik verschrikkelijk ongeduldig. Waarom? Omdat het niet meer dan logisch is dat een klein dier makkelijker een veelvoud van zijn lichaamsgewicht draagt dan een groot dier. Het is een kwestie van verhoudingen. Sterkte is -als we het even eenvoudig houden- evenredig met de tweede macht van een dier zijn lengte, maar massa en dus gewicht met de derde macht.

Als zo'n mijt zou kunnen groeien tot het formaat van een olifant dan zou hij nog niet één soortgenoot kunnen dragen. Misschien zou hij wel plotseling bomen kunnen afbreken, net als een olifant.

Wel knap om de sterkte van zo'n mijt te meten!

Maar zodra de techniek nog verfijnder is zul je zien dat er weer een nieuwe kampioen is.

Wat is dat toch in de mens, dat hij altijd op zoek is naar kampioenen?